Sikat ang Pinoy: Dikta

•January 7, 2010 • Leave a Comment

Gaya ng pangako hinintay ng matagal
Sikat na sikat sa bayang pinagmulan
Dikta ng puso kabaliktaran nito’y isip
Tila kableng nakapulupot ng matindi
Para sa pangakong ‘wag liparin ng hangin

Dumi ng lipunan ang kanyang tinatamasa
Habang nakikipag digma sa lupit ng arawan
‘Sing tigas ng bakal pagkataon niyang ipinapakita
Dikta ng buhay, pagkakataon pilit na ibinibigay
Gamit ang panulat at papel tila iparadama rin

Habang pikit ang karamihan sa aking nakaraan
Kelan kaya maiibsan ang tinatagong kalungkutan
Sana pag dilat ko ika’y nariyan na
Huni ng itim na buwan puso ko’y palayain na
Hangin ng kaligayan sana’y umihip ng masigla

Salamin na tila may sinasabi, binubulong
Tinig na minsan ayaw ng pakiggan
Nakikita ang sarili sa kakaibang itsura
Litaw ang kahinaan at kakulangan
Habang ito’y maingat na pinagmamasdan.

Naghihikaos na Liwanag

•October 7, 2009 • Leave a Comment

Humina ang loob habang ang pakiramdam ay bawas, masayang kahapon ay sa isipan nalang ita-tatak. At sa ngaun, dilim ang bumalot sa kanyang pagkatao na dating rati’y sinasalamin ng luntiang liwanag at kaginahawaan.

Kaylangan mabuhay kahit may kakulangan ang sarili. Tinawag si Bathala at humingi ng payo at pag- unawa, kung paano makakatakas sa dilim na kinalalakhan. Signos ang isinukli sa naghihikahos na hiling, damdamin ay gumaan at malapit ng ngumiti. Boses ng liwanag pilit pinagbigyan, pigura ng kapayapaan sa pakiramdam ang umiral. Pilit na pinapatay ang kalungkutan kasabay ang pagpilit na kumutan ng saya ang naagnas na katawan. Nagpakain ang sarili sa nakaraan at walang tinira, kaya ang kasalukuyan di napaghandaan sa dilim na gumulantang.

Liwanag! kitain mo ako, sa bantayog ako’y naghihikaos. Hinihintay, Tinig, Anino at Kasagutan sana iyong ibigay.

Halimuyak ng Liwayway

•September 7, 2009 • Leave a Comment

Minsan hindi ko alam kung saan mag uumpisa kung paano, saan, at bakit pa? kinakain ng isipan ko ang aking diwa, na pinipigilan ng aking puso ang dapat isulat. Hinahamon ang sarili at sa makakabasa neto kung maiintindihan niya ang sulat na ito. Nililibang ang iba, iba nama’y pinaglalaruan ngunit isa lang ang sigurado, lahat ay marunong bumasa. Umaga na simula na ng bagong araw, salamat sa lahat ng inspirasyon ko na gawing simple nalang ang buhay.

Salamat.

“Ang buhay ay parang pelikula lahat ay may roles, lahat ay may pagkakataon. Nasa sa atin nalang kung paano ito dadalhin, pero di lahat may take-two”

For You: Neon – Sponge Cola

•August 28, 2009 • Leave a Comment

“I wish it was just a dream”

Your smile drives me freezing
Snow throws it away
You’re the laughter in my silence
The crow that keeps me awake
Green towel less soft spoken
The thoughts you never knew
The lies and empty promises
I gave them all to you

How does it feel?
How is it that i can feel?
Coz i, i need to know

Coz i, i know i can never be enough
To replace your one ever
And i, i think it’s shiny and blue
Like an instant see-through
Coz i, i know i can never be enough
To replace your one ever
Now everything is silent,
Everything is still without you near

Everything about you
The world was something new
And i was there at the open
Well just to be with you
But every time i see the shelter
Every time i walk away
You’re the laughter in my silence
The call that feeds my day

How does it feel?
How is it that i can feel?
Coz i need to know

Coz i, i know i can never be enough
To replace your one ever
And i, i think it’s shiny and blue
Like an instant see-through
Coz i, i know i can never be enough
To replace your one ever
Now everything is silent,
And everything is still without you near

And every time i see you passing by
I will stay here waiting for you
And i will talk to myself
On a lazy sunday afternoon
And i’ll still say that prayer for you
I’ll be your everything, god knows me
I’ll try to be so perfect you’ll see
But nothing can compare to you
Whatever lies out there

There’s no one here
There’s no one here

False: Truth

•August 20, 2009 • 1 Comment

Stop your already in the edge
You’ll be surely be dead
Don’t be afraid about what mimic you
If you insist I wish you luck

Your soul will be tormented
You’ll be entering the gates of hades
And your heart will be surely preserve
same as your milestones will be forgotten

My halo will dissolve
Follow by the dark clouds that will pave into me
Vulcan pain will crunched in my skill
Defeated in my quest to save yourself

Lost, Forget and Clear my mind
With my soul and the whole me
Sicked with happiness
Will forever be gone